รายละเอียด
ดาวน์โหลด Docx
อ่านเพิ่มเติม
มาดำเนินรายการกันต่อกับ "คำแนะนำ" จากท่านชาทรัล ซังเย ดอร์เจ ริมโปเช ผู้เน้นย้ำถึงความสำคัญ ของการหวงแหนชีวิตมนุษย์นี้ และใช้ชีวิต เพื่อบรรลุ การยกระดับจิตวิญญาณ คำแนะนำ "โอกาสที่จะได้ การดำรงอยู่แบบมนุษย์นั้น มีเพียงหนึ่งในร้อย ในเมื่อคุณได้พบ โอกาสเช่นนี้แล้ว หากคุณไม่ปฏิบัติธรรม อันประเสริฐ คุณจะหวังพบโอกาสเช่นนี้อีก ได้อย่างไร ด้วยเหตุนี้ การใช้ประโยชน์ จากสถานการณ์ของคุณ จึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง อย่าคิดว่าร่างกายของคุณ เป็นเพียงคนรับใช้ หรือสิ่งที่ใช้พาคุณไปมา อย่าปล่อย ให้มันพักผ่อนอย่างว่างเปล่า แม้เพียงชั่วขณะเดียว จงใช้มันให้ดี กระตุ้นร่างกาย คำพูด และจิตใจ ของคุณให้มุ่งสู่คุณธรรม คุณอาจใช้ทั้งชีวิต แสวงหาเพียงอาหาร และเครื่องนุ่งห่ม ด้วยความพยายาม อย่างยิ่งยวดโดยไม่คำนึงถึง ความทุกข์ หรือการกระทำ ที่เป็นโทษ แต่เมื่อคุณตาย คุณก็เอาอะไรไปไม่ได้ แม้แต่สิ่งเดียว จงพิจารณาเรื่องนี้ให้ดี สิ่งที่คุณต้องการ มีเพียงเสื้อผ้าและอาหาร เพื่อประทังชีวิตเท่านั้น คุณอาจได้ลิ้มลองอาหารเลิศรส […] ที่ประกอบไปด้วยเนื้อสัตว์ และเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ แต่ทั้งหมดนั้น กลับกลายเป็นสิ่งที่ไม่บริสุทธิ์ ในเช้าวันรุ่งขึ้น และไม่มี อะไรมากไปกว่านั้นอีกแล้ว ดังนั้นจงพอใจกับเสบียง ที่เพียงพอต่อการดำรงชีวิต และเสื้อผ้าเรียบง่าย และจงเป็นผู้แพ้ในเรื่องอาหาร เสื้อผ้า และการสนทนา หากคุณไม่พิจารณาถึงความตาย และความไม่เที่ยงแท้ ก็จะไม่มีทางปฏิบัติธรรม ได้อย่างบริสุทธิ์ การปฏิบัติธรรมจะยังคงเป็นเพียง ความปรารถนา ที่ถูกเลื่อนออกไปเรื่อย ๆ และคุณอาจรู้สึกเสียใจ ในวันที่ความตายมาถึง แต่ถึงตอนนั้นก็สายเกินไปแล้ว! ไม่มีความสุขที่แท้จริง ในหมู่สัตว์ทั้งหกชั้นเลย แต่หากเราพิจารณาความทุกข์ ของสามภพภูมิที่ต่ำกว่าแล้ว เพียงแค่ได้ยิน เรื่องราวเหล่านั้น คุณก็รู้สึกเศร้าใจแล้ว แล้วคุณจะรับมือได้อย่างไร เมื่อประสบกับความทุกข์เหล่านั้น กับตนเอง แม้แต่ความสุข และความเพลิดเพลินในสามภพภูมิ ที่สูงกว่า ก็เปรียบเสมือน อาหารเลิศรสที่ผสมยาพิษ อร่อยในตอนแรก แต่ในระยะยาว กลับเป็นสาเหตุแห่งหายนะ ยิ่งไปกว่านั้น ประสบการณ์ แห่งความสุขและความทุกข์ ทั้งหมดนี้ ไม่ได้เกิดขึ้น จากใครอื่นนอกจากตัวคุณเอง สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้น จากการกระทำของคุณเอง ทั้งดีและไม่ดี เมื่อคุณทราบเรื่องนี้แล้ว สิ่งสำคัญคือคุณต้องดำเนินการ ให้เหมาะสม โดยไม่สับสนว่า ควรนำสิ่งใดมาใช้และควรละทิ้งสิ่งใด การขจัดข้อสงสัย และความเข้าใจผิดของคุณ โดยอาศัยคำแนะนำจากครู ผู้ทรงคุณวุฒิของคุณเองนั้น ดีกว่าการรับ คำสอนมากมายหลายแหล่ง แล้วไม่นำไปต่อยอดเลย คุณอาจจะอยู่แต่ในที่เปลี่ยว โดดเดี่ยวจากโลกภายนอก แต่กลับไม่ยอม ปล่อยวางความกังวลใจ ในชีวิตประจำวัน และด้วยความ ยึดติดและความเกลียดชัง พยายามเอาชนะศัตรู ไปพร้อม ๆ กับ มุ่งหาผลประโยชน์ของเพื่อนฝูง และเข้าไปเกี่ยวข้อง กับโครงการและธุรกรรม ทางการเงินต่าง ๆ นานา คงไม่มีอะไร แย่ไปกว่านี้อีกแล้ว หากคุณขาดความพึงพอใจ ในจิตใจ คุณจะคิดว่า คุณต้องการสิ่งไร้ประโยชน์สารพัด และสุดท้าย ก็จะแย่ยิ่งกว่าคนธรรมดา เพราะคุณจะไม่สามารถจัดการได้ ในการฝึกฝนแม้แต่ครั้งเดียว ดังนั้นจงตั้งใจแน่วแน่ที่จะเป็นอิสระ จากความจำเป็นใด ๆ ทั้งสิ้น ความร่ำรวย ความสำเร็จ และสถานะ ล้วนเป็นเพียงวิธีการดึงดูดศัตรู และปีศาจเข้ามาเท่านั้น ผู้ปฏิบัติธรรมที่มุ่งแสวงหาความสุข และไม่สามารถละทิ้ง ความกังวลในชีวิตนี้ได้ จะตัดขาดความเชื่อมโยง กับธรรมะที่แท้จริง จงระวัง อย่าดื้อรั้น ไม่รับฟังคำสอน จงจำกัดตัวเองให้ทำกิจกรรม เพียงไม่กี่อย่าง และทำทุกอย่าง ด้วยความตั้งใจแน่วแน่ อย่าปล่อยให้จิตใจ กระสับกระส่ายและวุ่นวาย จงนั่งให้สบายบนที่นั่ง ในห้องพักเข้าฌาน นี่คือหนทางที่แน่นอนที่สุด ที่จะได้รับความร่ำรวย ของผู้ปฏิบัติธรรม คุณอาจปลีกวิเวกอย่างเคร่งครัด เป็นเวลาหลายเดือน หรือหลายปี แต่ถ้าคุณ ไม่สามารถพัฒนาสภาวะจิตใจ ของคุณได้เลย ในภายหลัง เมื่อคุณเล่า ให้ทุกคนฟัง เกี่ยวกับสิ่งที่คุณทำ มาตลอดระยะเวลานั้น คุณก็กำลังโอ้อวด ความยากลำบากและความอดอยาก ของคุณอยู่ไม่ใช่หรือ คำชมและการยอมรับทั้งหมด จากพวกเขา จะยิ่งทำให้คุณภูมิใจ การอดทนต่อการถูกกระทำ อย่างไม่เป็นธรรมจากศัตรู เป็นรูปแบบที่ดีที่สุด ของการบำเพ็ญตบะ แต่ผู้ที่เกลียดชังคำวิจารณ์และยึดติด กับคำชมเชย ผู้ที่พยายามอย่างยิ่ง ที่จะค้นหาความผิดพลาดทั้งหมด ของผู้อื่น ขณะที่ไม่สามารถควบคุมจิตใจ ของตนเองได้อย่างเหมาะสม และผู้ที่มักหงุดหงิดและใจร้อน อยู่เสมอ ย่อมจะนำความพิโรธ มาสู่คนรอบข้างอย่างแน่นอน ดังนั้นจงพึ่งพาความมีสติ ความระมัดระวัง และความสำนึกผิดชอบอยู่เสมอ ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน ไม่ว่าจะเป็นสถานที่พลุกพล่าน หรือสถานที่เงียบสงบ สิ่งเดียวที่คุณต้องเอาชนะ คือพิษทั้งห้าของจิตใจ และศัตรู ที่แท้จริงของคุณเอง คือความกังวลทางโลกทั้งแปด ไม่มีอะไรอื่นอีกแล้ว ไม่ว่าจะเป็นการหลีกเลี่ยง การเปลี่ยนแปลง การเลือกใช้เป็นเส้นทาง หรือการพิจารณาถึงแก่นแท้ของมัน เลือกใช้วิธีที่เหมาะสม กับความสามารถของคุณเอง ไม่มีสิ่งใดแสดงถึงความสำเร็จ ได้ดีไปกว่าจิตใจ ที่ได้รับการฝึกฝนอย่างมีวินัย นี่คือชัยชนะที่แท้จริง สำหรับนักรบที่แท้จริง ที่ไม่พกอาวุธ เมื่อคุณปฏิบัติตามคำสอน ของพระสูตรและตันตระ โพธิจิตแห่งความเสียสละเพื่อผู้อื่น แห่งแรงบันดาลใจ และการประยุกต์ใช้ เป็นสิ่งสำคัญยิ่ง เพราะมันคือ รากฐานที่แท้จริงของมหายาน แค่มีสิ่งนี้ก็พอแล้ว แต่ถ้าขาดไป ทุกอย่างก็สูญสิ้น คำแนะนำเหล่านี้ กล่าวไว้ในป่าลับของปัทมา ณ สถานที่ ที่เรียกว่า คุนซัง โชลิง ในอาศรมเบื้องบน ในที่โล่ง กลางป่า โดยขอทานชรา ซังเย ดอร์เจ ขอให้เป็นสิ่งที่ดีงาม!”
